„— Winna być nieruchoma i zimna jak samo prawo. Człowiek, któremu każą karać podobnego sobie człowieka, sam cierpi, ręka mu drży, cios chybia, jak to się zdarzyło z Chalais i księciem Montmouth. Nie zdarzy się to, gdy machina będzie zaopatrzona w dwie dębowe ręce, które by poruszały na przykład siekierę.
— Sądzisz więc, że gdy siekiera przemknie lotem błyskawicy między karkiem a głową, śmierć będzie natychmiastowa, a ból jak mgnienie
— Oczywiście, ponieważ ostrze przetnie jednym, nagłym ciosem nerwy, które przenoszą bodźce z mózgu i do mózgu. Ból byłby chwilowy, jak iskra, ponieważ ostrze oddzieliłoby mózg, siedlisko uczuć, od serca, ogniska życia.
— Kara ścięcia głowy stosowana jest w Niemczech — zauważył Balsamo.
— Tak, ale mieczem. A ręka ludzka może zadrżeć.
— Podobna machina jest we Włoszech, nazywa się mannaja.
— Ach, tak
— No cóż, widziałem przestępców, których ścinali kaci, wstających bez głowy ze stołka, na którym siedzieli, i idących chwiejnym krokiem dziesięć kroków. Podejmowałem głowy, co spadały z machiny, jak ta głowa, którą trzymasz za włosy i która spadła przed chwilą z marmurowego stołu. Brałem je niekiedy w ręce i wymawiałem do ucha ich nazwisko, które słyszeli za życia. Oczy się otwierały i obracały, starając się widzieć tego, kto wołał z ziemi podczas ich przejścia od czasu do wieczności.“(7)